As festas patronais eran os días oficiais para o lecer . Imaxes de xentes nas romarías, nos bailes (no campo da festa ou nos salóns que había por toda a Mariña), músicos de orquestras, músicos tradicionais, o fogueteiro, as rosquilleiras, os postos da bebida no campo da festa…

Mais tamén os traballos, sobre todo os comunitarios – quen dixo que os galegos non somos un pobo solidario?- daban pé aos seráns, festas improvisadas aproveitando o contacto cos veciños, onde se ría e se bailaba.